Bezoek aan Albert Grivault - april 2015

Bezoek aan Albert Grivault - april 2015

April 7, 2015 - De eerste keer dat we het domein Albert Grivault bezochten was in 2011. We werden gelijk verliefd op de wijnen en op de stijl van Michel Bardet, de wijnmaker en kleinzoon van Albert Grivault.

Charmant

Zelf woont Michel in Dijon en gedurende het seizoen woont zijn zus (geboren in 1923) op het domein. Hij rijdt een paar keer van Dijon naar Meursault op in de kelder te werken. Voor het werk in de wijngaaren heeft hij een paar ‘wijngaard managers’ aangesteld om het werkt uit te voeren dat vanwege zijn leeftijd te zwaar voor hem geworden is. Maar hij overziet nog steeds het alle aspecten van het werk.

Tijdens dit bezoek waren er ook gasten uit Taiwan en de USA. Traditiegetrouw beginnen we het bezoek in de wijngaard direct achter het chateau. Een mooie ommuurde wijngaard die sinds kort expliciet op het label wordt vermeld met ‘Clos du Murger’. De ligging is prachtig en als de druiven geoogst zijn hebben de druiven nooit meer dan een paar honderd meter hoeven te reizen voordat ze in de vaten terecht komen.

 

Smaakpapillen

Na een korte uitleg over het domein en de wijngaarden was het tijd om de trap naar de kelder af te dalen om het volledige gamma wijnen van het domein te proeven. Michel begint met de Bourgogne Blanc, en gaat per fles in kwaliteit omhoog met Meursault, Meursault 1er Cru Perrieres en sluit af met zijn topwijn, de monopole Clos des Perrieres. Van fruitig naar diep mineralig en complex. De Bourgogne Blanc is al een fantastische wijn (zeker in zijn klasse) maar je smaakpapillen worden steeds verder verwend met iedere opeenvolgende wijn.

Deze keer proefden we de 2013s en van een aantal wijnen had hij een 2012 open staan dus konden we die tegen elkaar proeven. Met een krijtje schrijft hij de datum van opening op de fles. Sommige wijnen waren in halfjes en sommige in reguliere flessen. Soms laat hij je ook een wijn proeven die al ruim een week open staat om zo te ervaren hoe de wijn zich ontwikkeld over de tijd heen.

 

Leerproces

En er is geen ruimte voor verspilling. Aangezien dit een ‘echte’ proeverij is én het is 10 uur ‘s ochtends, probeer je toch zo veel mogelijk te spugen. Alles wat overblijft in het glas gooi je niet weg in de spuugbak maar in een andere fles die hij na de proeverij mee het huis in neemt, om mee te koken (vermoeden we).

 

Na dit deel van het bezoek gingen we naar de kelder waar de vaten liggen, om wijn uit vat te proeven. Tijdens het proeven legt Michel gepassioneerd uit wat zijn filosofie is en welke technieken hij gebruikt. Daarbij laat hij ons wijn uit verschillende vaten proeven om te verschillen te laten ervaren. Hij legde uit hoe hij altijd verschillende smaken uit de druiven probeert te extraheren om zich zo te onderscheiden van andere wijnmakers. En dat gaat met expirementeren gepaard. 80 jaar oud en nog steeds aan het experimenteren en leren, wat een inspiratie!

 

Opa

 

Toen de tour was afgelopen namen we afscheid van de andere gasten en Michel vroeg ons of we nog wat tijd hadden om even te blijven. Mais oui! Uit ervaring wist ik dat we dan de privékelder in zouden gaan om een mooie oude fles te proeven. Bij een vorig bezoek trok hij een Pommard uit 1924 open, die nog extreem jong overkwam. Het bleek dat het toen de verjaardag van zijn zus was en dit is haar geboortejaar. En zij drinkt toch niet meer dan een glas…

 

Eenmaal in de privékelder aangekomen vroeg hij wat we wilden proeven. Wij hadden wel zin in een volwassen Meursault. Uit een van de rekken trok hij toen een Meursault Perrières uit 1988. Toen we deze wijn aan het drinken waren (er werd niet meer gespuugd op dat moment!) vertelde hij me dat hij mij op zijn opa, Albert Grivault, vindt lijken! Toen hij er een foto van zijn opa bij haalde konden mijn companen Erik en Rogier niets anders doen dan het volledig met hem eens zijn. Nu wist ik ook gelijk waarom ik altijd een speciale behandeling krijg tijdens deze bezoeken!

 

Bijna een uur te laat voor onze lunch afspraak vertrokken we voldaan, met de half overgebleven fles onder onze arm om verder op te drinken in het restaurant.

Reacties

Wees de eerste om te reageren...

Laat een reactie achter
* Uw e-mailadres wordt niet gepubliceerd.
* Verplichte velden
Wij slaan cookies op om onze website te verbeteren. Is dat akkoord? Ja Nee Meer over cookies »